Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Της Σταυροπροσκυνήσεως) Νοήματα θείας Ζωής (Μάρκ. Η΄, 34-38,Θ΄1)

29,Μάρ

«Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί.
Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει. Όποιος όμως χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου, θα τη σώσει. Τι ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει όλο τον κόσμο, αλλά χάσει την ψυχή του; Ή τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για την ψυχή του; Γιατί όποιος ντραπεί εμένα και τη διδασκαλία μου  μέσα σ’ αυτήν τη γενιά τη μοιχαλίδα και αμαρτωλή, και ο Υιός του ανθρώπου θα αισθανθεί ντροπή γι’ αυτόν, όταν θα έρθει μέσα στη δόξα του Πατέρα του μαζί με τους αγίους αγγέλους. Τους έλεγε ακόμη: αλήθεια σας λέω ότι υπάρχουν μερικοί  ανάμεσα σ’ αυτούς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δε θα γευτούν θάνατο, πριν δουν να έρχεται δυναμικά η Βασιλεία του Θεού».

Με τα λόγια αυτά προετοίμαζε τους Μαθητές Του ο Κύριος, καθώς επρόκειτο να πορευτεί προς τα Άγια Πάθη. Ο σεβασμός της ελευθερίας μας από το Δημιουργό φαίνεται πως είναι το πιο σημαντικό προνόμιό μας.  Δεν πιέζει, δεν εκβιάζει την αγάπη μας. Μας θέλει και μας ονομάζει φίλους Του! Και ασφαλώς μπορούμε να είμαστε, ως πλασμένοι «κατ’ εικόνα και «ομοίωσή» Του. Κι ενώ ζούμε σε συνθήκες, εν πολλοίς, «εξωτερικής σκλαβιάς», το πνεύμα μας απολαμβάνει το «βασίλειο της ελευθερίας και της Χάριτος», παλεύοντας διαρκώς να κατακτήσει την αξία του αληθινού προσώπου. Αλλά, από την εποχή του Παραδείσου, ο πειρασμός της αυτοθεοποιήσεως προβάλλει προκλητικός στη φαντασία των ανθρώπων, εκτρέποντάς τους από τον αληθινό προορισμό τους. Στην εποχή μας οδηγεί πολλούς σε διαφημιζόμενα επικίνδυνα μονοπάτια «εσωτερικότητας» και «αυτογνωσίας». Μιας «ευτυχίας» πρόσκαιρης, επιφανειακής, προορισμένης να εξαφανιστεί σαν σκόνη, αφήνοντας απελπισία-την οσμή του πνευματικού θανάτου.

 Γιατί όμως ο Κύριος ζητάει αυταπάρνηση; Ποιους σταυρούς πρέπει να σηκώσουμε και να τον ακολουθήσουμε;  Οι απαντήσεις δίνονται με μια ματιά στη ζωή των μαθητών Του, καθώς και των εκατομμυρίων Αγίων που τους μιμήθηκαν σ’ όλους τους επόμενους αιώνες. Ο δρόμος του Χριστού δεν ανοίγει χωρίς θυσίες. Ζητάει από μας την απάρνηση του παλιού εαυτού μας, με όλες τις κακές συνήθειες, αδυναμίες, πάθη. Πρόκειται, κατά βάθος, για τη μίμηση της ζωής Του. Ενόσω βρισκόμαστε στον κόσμο της Πτώσης, σε τούτη την πρόσκαιρη ζωή, σηκώνουμε τους «σταυρούς» μας αναγκαστικά-θλίψεις, δοκιμασίες, αρρώστιες, αδικίες, πόνο. Αλλά, αυτό που θέλει από μας ο Κύριος είναι να τα υπομένουμε όλα «στο όνομά» Του: αναθέτοντας σε Κείνον τα «φορτία» μας, για να τα «ελαφρώνει» και υπακούοντας στο άγιο θέλημά Του. Είναι ο αγώνας για αποκοπή του δικού μας θελήματος και απόκτηση του φρονήματος Εκείνου που, ενώ ήταν Θεός, «εταπείνωσεν εαυτόν μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού» (Φιλ.Β΄,5-8).

Σύμφωνα με τον Ψαλμωδό, ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «λίγο κατώτερο των αγγέλων, τον στεφάνωσε με δόξα και τιμή». Άραγε, πού έγκειται αυτή η αξία, αν όχι στη θεοειδή ψυχή του; Γι’ αυτήν ο Υιός και Λόγος του Θεού σαρκώθηκε, ταπεινώθηκε, υπέφερε, εξευτελίστηκε, σταυρώθηκε. Γι’ αυτό επιμένει να προσέξουμε πολύ, τονίζοντας την ανεκτίμητη αξία της. Επίσης, ζητάει τη διακονία μας στην υπηρεσία του Ευαγγελίου Του κι όχι τη στράτευσή μας σε ύποπτους «εθελοντισμούς», υπαγορεύσεις του αμαρτωλού και σε αποστασία πορευομένου κόσμου, που ο Κύριος τον παρομοιάζει με τις πόρνες! Κοιτάξετε, αγαπητοί μου, πώς ο σύγχρονος άνθρωπος απαρνιέται και προδίνει το Δημιουργό, λατρεύοντας αμέτρητους «θεούς» και απίθανα είδωλα-δαιμόνια, στα οποία αφιερώνει χρόνο, χρήμα, δυνάμεις- την ίδια την ψυχή του. Αυτή η προκλητική απάρνηση του Θεού χαρακτηρίζεται στις Γραφές ως «πνευματική μοιχεία»!

Αυτή την Κυριακή, ο Σταυρός υψώνεται στους κατάμεστους ορθόδοξους ναούς με πολλή κατάνυξη, όντας εγγεγραμμένος όχι μόνο στους τρούλους των εκκλησιών, στα σπίτια, στα κοιμητήρια και στα προσκυνητάρια, σε νησιά και διάσελα, σε κάμπους και βουνά, αλλά πιότερο στο νου και στις καρδιές μας- ως «σύντροφος» της ζωής μας. Είναι σύμβολο πίστεως και ομολογίας. Όπλο ακατανίκητο κατά των δαιμόνων. Θύρα του Παραδείσου. Μέγα καύχημα και δόξα της Εκκλησίας. Γι’ αυτό, ας μην παραξενευόμαστ, που πολλοί δεν τον θέλουν. Τον εχθρεύονται, τον αποδιώχνουν. Σκανδαλίζονται οι δυστυχείς, λες και δαιμονίζονται, ακόμη και με την απλή θέασή του!

Αυτό που δεν πρέπει, αγαπητοί μου, να ξεχνούμε στην καθημερινή μας ζωή είναι τούτο: ανάλογη με τη στάση μας απέναντι στο κάλεσμα του Χριστού, στο Άγιο Ευαγγέλιό Του, θα είναι και η θέση μας κατά τη Δευτέρα Παρουσία! Ας ενωτισθούμε τα νοήματα της «εν Χριστώ» Ζωής, αίροντας με υπομονή τους σταυρούς μας, προσβλέποντας στον Τίμιο Σταυρό, όπως ο αβάς Ποιμήν, που ατένιζε νοερώς με μάτια βουρκωμένα την Παναγιά πέρα στο μακρινό Γολγοθά. Και ας ψάλουμε ιεροπρεπώς και ολοψύχως:

«Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα, και την Αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν». Αμήν!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3095182

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/11/2019 εορτάζουν:Άγιοι Φιλήμων ο Απόστολος, Άρχιππος, Ονήσιμος και ΑπφίαΆγιοι Κικιλία, Βαλεριανός και ΤιβούρτιοςΌσιος ΑββάςΌσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυΐδ του εν ΕυβοίαΆγιος Μάξιμος ο ΚαπιτουλάριοςΆγιοι Μάρκος, Στέφανος και ΜάρκοςΆγιος Προκόπιος ο ΠαλαιστίνιοςΆγιος Μένιγνος ο κναφέαςΌσιος Κάλλιστος ο Β', Πατριάρχης ΚωνσταντινούποληςΆγιοι Χριστόφορος και ΕυφημίαΆγιοι Θαλαλαίος και ΆνθιμοςΆγιος […]
Go To Top