Γ΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (Μυροφόρων,Μάρκ.ΙΕ΄,43,Ιστ΄, 8)

02,Μάι

Χριστός Ανέστη

          Τούτη την  Κυριακήη Εκκλησία μας τιμάει δύο ομάδες αγίων προσώπων: από τη μια μεριά, τις Μυροφόρες γυναίκες, κι από την άλλη, Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας και το Νικόδημο, κρυφούς μαθητές του Κυρίου.Ας παρακολουθήσομε τις παράτολμες πράξεις τους, που έλαμψαν σαν πυγολαμπίδες στη νύκτα, μήπως και  φωτίσουν λίγο τα σκοτάδια της ζωής μας. Να σκορπίσουνε την καταχνιά που απλώνεται θανατερά στη γεμάτη φόβο εποχή μας.

Τα γεγονότα της Μεγάλη Εβδομάδας-που, τόσο παράξενα, στερημένοι τη Λατρεία, βιώσαμε φέτος- ξανάρχονται στη σκέψη μας. Ο Κύριος ανεβαίνει την Οδό του Μαρτυρίου κι όλοι σχεδόν οι μαθητές Του τον είχαν εγκαταλείψει. Μόνο η Πάναγνη Μητέρα Του, με λίγες άλλες γυναίκες και τον Ιωάννη,τον ακολούθησαν στο φρικτό Γολγοθά και του συμπαραστάθηκαν μέχρι την τελευταία στιγμή, πουπαρέδωσε το πνεύμα.Όμως, εκεί που δεν ήταν οι στενοί φίλοι Του, «μια χούφτα» άλλων ανθρώπων θα δώσει «το παρόν». Πρόκειται για τον Ιωσήφ και το Νικόδημο, μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου. Εκείνο το θλιμμένο σούρουπο, που, μόλις η Κτίση είχε ηρεμήσει από την τρομερή ταραχή της, παραμονή του εβραϊκού Πάσχα, που απαγορευόταν να μείνουν άταφοι οι νεκροί, ο Ιωσήφ παίρνει την τολμηρή απόφαση να ζητήσει από τον Πιλάτο να του επιτρέψει να θάψει το πανάχραντο σώμα του Ιησού. Ο Νικόδημος, γνωστόςαπό μια νυχτερινή επίσκεψή του στον Κύριο, βοήθησε στην Ταφή, φέρνοντας μια μεγάλη ποσότητα αρωμάτων, για να αλείψουν το σώμα Του, σύμφωνα με τα ιουδαϊκά έθιμα. Και θυμόμαστε την Αποκαθήλωση και την Ταφήκι από τα λαοφιλήΕγκώμια-«Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην».Με το αξιοθαύμαστο θάρρος τους, οι δύο άνδρες, εκτός από το ότι απέδωσαν την πρέπουσα τιμή στον αγαπημένο τους Δάσκαλο, είναι σα να επιβεβαιώνουν το θάνατό Του κι αυτοί, ως ανώτερα στελέχη της Ιουδαϊκής κοινωνίας, μαζί με τον Πιλάτο, τον εκατόνταρχο, τη φρουρά, και τις παρούσες, μοιρολογούσες γυναίκες.

Το βράδυ του Σαββάτου οι γυναίκες αγόρασαν αρώματα, για να αλείψουν το πανάχραντο σώμα του Κυρίου. Tην επομένη, πριν καλά-καλά ξημερώσει, κατά διάφορες ομάδες, σε διαφορετικές στιγμές, πήγανε στον Τάφο. Αυτές οι γυναίκες, που ακολουθούσαν το Χριστό καιτον διακονούσαν, σμίγοντας τα μύρα με τα δάκρυα, έτρεξαν ανυποψίαστες να τον τιμήσουν. Όμως, πόση απογοήτευση! Το σώμα Του δεν ήταν εκεί! Αλλά, άγγελος λευκοντυμένος τις πληροφορεί ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί. Παραγγέλλει δε να πούνε στους μαθητές να πάνε στη Γαλιλαία κι εκεί θα τον συναντήσουν, όπως τους είχε υποσχεθεί.Μετά από όλα τούτα τα απρόσμενα, αυτές έφυγαν κατατρομαγμένες και δεν είπαν τίποτα σε κανένα, παρά μόνο στους μαθητές. Κατά μία άλλη εκδοχή, οι Μυροφόρες αξιώθηκαν να πρωτοδούν τον ίδιο τονΚύριο. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς φωτίζει με ιδιαίτερο τρόπο τα γεγονότα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Παναγία έφτασε με τις άλλες γυναίκες στον Τάφο την ώρα που γινόταν ο σεισμός και ενώ αυτές τρόμαξαν, εκείνη χάρηκε, καθώς πρώτη είδε κι αναγνώρισε τον Υιό της αναστημένο!

Εκπλησσόμαστε βαθύτατα από όλα τούτα τα εξαίσια γεγονότα. Θαυμάζομε το θάρρος και την αποφασιστικότητα του Ιωσήφ, του Νικοδήμου και των Μυροφόρων γυναικών. Η αγάπη και η αφοσίωση  στο Δάσκαλό τους δεν έσβησαν με το θάνατό Του. Αντιθέτως, όπλισαν τις άγιες γυναίκες με τόση γενναιότητα, ώστε να υπερνικήσουν το μεγάλο φόβο,όλα τα εμπόδια, όλες τις αναστολές.Kι έγιναν έτσι, όχι μόνο οι πρώτοι μάρτυρες της Αναστάσεως, αλλά και «ευαγγελίστριες των ευαγγελιστών» και «απόστολοι των Αποστόλων»! Για να μείνουν δυνατά παραδείγματα πίστεως κι αγωνιστικότητας στο διάβα των αιώνων, που θα εξυμνούνται στη Λατρεία και θα λάμπουν στο στερέωμα της Εκκλησίας.

Από την πάμφωτη νύχτα της Αναστάσεως οι πιστοί βιώνουν τη νέα πραγματικότητα της αναδημιουργίας του κόσμου. Από τον κενό Τάφο, που ούτε οι σταυρωτές του Κυρίου δεν μπόρεσαν να αμφισβητήσουν, πηγάζει η δύναμη της χριστιανικής Πίστης. Οι εμφανίσεις του Αναστάντος τόνωσαν το ηθικό των Αποστόλων. Το πασχάλιο μήνυμα επρόκειτο να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της Εκκλησίας, της θεολογίας, της Λατρείας, της ζωής της. Όμως, πώς τοποθετούμαστε εμείς μπροστά σε τούτες τις διηγήσεις; Πολλοί ερμηνευτές εστιάζουν την προσοχή τους στη δύναμη της αγάπης, της ανθρωπιάς, της προσφοράς, που διασώζει διαχρονικά η γυναίκα, στη «μυστηριώδη γιορτή της ζωής, η μητέρα, σύζυγος, νύφη» (π. Αλ. Σμέμαν). Αλλά, το ερώτημα των Μυροφόρων τίθεται πολύ έντονα και σε μας: «τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον»; Είναι σαν ένας βαρύς ογκόλιθος να σκεπάζει αποπνικτικά τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τον ψυχικό μας κόσμο. Καθώς ο θάνατος από την πανδημία έχει απλωθεί εντελώς απροσδόκητασ’ όλη τη γη, ο μόνος που μπορεί πια να μας βοηθήσει είναι ο ίδιος ο Κύριος-που πολλοί από μας τον έχουν εγκαταλείψει.Ναι. Από τον Πανάγιο Τάφο Του εκπέμπεται το Άκτιστο Φως.Το χαρμόσυνο μήνυματης Ζωής, που μαρτυρεί την τελική κατατρόπωση του θανάτου: Χριστός Ανέστη!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

 

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3169059

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 26/05/2020 εορτάζουν:Άγιος Κάρπος ο Απόστολος από τους ΕβδομήκονταΆγιος Αλφαίος ο ΑπόστολοςΆγιος Αλέξανδρος από την Θεσσαλονίκη ο ΔερβίσηςΆγιος Συνέσιος ο ΕπίσκοποςΆγιος ΑβέρκιοςΑγία ΕλένηΆγιος Αυγουστίνος Αρχιεπίσκοπος ΚαντουαρίαςΆγιος Σιμίτριος ο Μάρτυρας και οι συν αυτώ Είκοσι τρείς ΜάρτυρεςΆγιος Ζαχαρίας ο ΙερομάρτυραςΌσιοι Φουγάτιος και ΔαμιανόςΆγιος Πρίσκος ο Μάρτυρας και η συνοδεία αυτούΆγιος Ιούλιος ο ΜάρτυραςΆγιοι […]
Go To Top