Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (ΣΤ΄, 31-36)

28,Σεπ

 

Η τέλεια αγάπη

Ευλογημένοι ήταν οι άνθρωποι που έβλεπαν κι άκουγαν τον Κύριο και δε χόρταιναν: στις ακρογιαλιές, στους κάμπους και στις βουνοπλαγιές της Γαλιλαίας, νιώθοντας την παρουσία Του να αγιάζει τη γη. Η  Επί του όρους Ομιλία Του εγγράφεται στη μνήμη του πλήθους, για να μείνει ανεκτίμητη κληρονομιά της ανθρωπότητας. Οι περίφημοι Μακαρισμοί γλυκαίνουν τις καρδιές όλων των πονεμένων. Όμως, ο φιλεύσπλαχνος Κύριος, στη σημερινή περικοπή ανοίγει νέους πνευματικούς ορίζοντες. Χαράσσει πρωτάκουστους δρόμους στις σχέσεις των ανθρώπων:

«Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να προσεύχεστε για κείνους που σας κακομεταχειρίζονται. Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως. Γιατί, αν αγαπάτε κείνους που σας αγαπούν, αν κάνετε το καλό σ’ όσους σας ευεργετούν, αν δανείζετε κείνους που ελπίζετε να σας ξεπληρώσουν, ποια χάρη σας αξίζει; Μήπως το ίδιο δεν κάνουν και οι αμαρτωλοί; Αλλά, σεις να αγαπάτε τους εχθρούς σας, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη και θα είστε υιοί του Υψίστου, γιατί Αυτός είναι καλός στους αχάριστους και στους κακούς. Να γίνεστε, λοιπόν, σπλαχνικοί, καθώς και ο Πατέρας σας είναι σπλαχνικός»! Μέσα σε τόσο λίγους στίχους κλείνεται, θα λέγαμε, η πιο ριζοσπαστική «φιλοσοφία» όλων των εποχών. Η πεμπτουσία ολοκλήρου του Ευαγγελίου. Με τόση σαφήνεια και απλότητα ο Χριστός διατυπώνει τον υπέρτατο πανανθρώπινο κανόνα της «οριζόντιας» αγάπης, που υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη σύλληψη, πριν και μετά την ενανθρώπησή Του.

          Θα χρειαζόταν πολλές σελίδες όποιος επιχειρούσε έστω και μια απλή προσέγγιση στο πανανθρώπινο φαινόμενο της αγάπης, Αναρίθμητες είναι οι μορφές ή εκφάνσεις της. Οι σχέσεις, οι δεσμοί, τα συναισθήματα, οι καταστάσεις, με τις οποίες συνδέεται ή συγγενεύει. Έτσι, αν ρωτήσετε κάποιους τί αγαπούν, θα πάρετε τις πιο παράξενες, ίσως και αντιφατικές, απαντήσεις. Ανάλογα με την ψυχοσύνθεση, τις πεποιθήσεις, τις παραδόσεις, τους στόχους τους, δραστηριοποιούνται οι άνθρωποι. Ανάλογες είναι και οι «αγάπες» τους: η μητρική και πατρική, η αδελφική, των παιδιών προς τους γονείς, η συζυγική ή συντροφική, η φιλία, η φιλαλληλία, η αγάπη προς τα ζώα και τα φυτά και όλη τη Κτίση. Ανίκητη, δοσμένη από το Θεό, δημιουργεί θαύματα. Ομορφαίνει τη ζωή. Της δίνει νόημα και προοπτική αιωνιότητας, αφού «ουδέποτε εκπίπτει» (Απ. Παύλος).

          Περιττεύει να τονίσουμε ότι η αγάπη αποτελεί τον κεντρικό άξονα αναφοράς του κηρύγματος του Χριστού και των Αποστόλων. Η Εκκλησία ενσαρκώνει και εκφράζει το Θείο και ανθρώπινο Έρωτα, ως Θεανθρώπινος οργανισμός, κοινωνία Θεού και ανθρώπων. Μετέχοντας και μείς σ’ αυτή τη ζωντανή κοινωνία της αγάπης, όπου τα πάντα φωτίζονται με το φως του Χριστού, μπορούμε να κατανοήσομε πού θέλει να μας οδηγήσει, ζητώντας μας να αγαπούμε τον πλησίον μας, όπως τον εαυτό μας. Γνωρίζοντας τις αποτυχίες, τις παρεκτροπές, τις αρνήσεις της ένθεης κοινωνικότητας και την ελκτική δύναμη των εγκοσμίων αγαθών, μας προτρέπει να κάνομε την ηρωική υπέρβαση, αγκαλιάζοντας αγαπητικά ακόμα και τους εχθρούς μας!

          Στις σχέσεις μας, λοιπόν, με τους συνανθρώπους μας υπάρχουν πολλά «σκαλοπάτια». Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει εννιά! Από την ανοχή και τη μη ανταπόδοση των κακών προχωρεί στην προσφορά μας προς όσους μας αδικούν, για να φτάσει στην αγάπη μας προς όσους μας βλάπτουν, στην ευεργεσία μας και στην προσευχή μας για το καλό τους! Μάλιστα λέει ότι το πιο ακατανόητο είναι ότι ο Κύριος θέλει να γίνομε όμοιοι με τον Ουράνιο Πατέρα μας. Παρομοιάζει τους κακοπροαίρετους με τους τρελούς και λέει να μεταχειριζόμαστε όσους μας αδικούν ως «αρρώστους». Ο Χριστός με τις εντολές Του μας οδηγεί στην κορυφή της πνευματικότητας, καθώς πλησιάζομε στην τελειότητα του Θεού (ΟΜΙΛΙΑ ΙΘ΄). Στη ζωή της Εκκλησίας βλέπομε ότι επαληθεύονται αυτά, καθώς οι άγιοι μιμούνται το Χριστό, καταπολεμούν τα πάθη και τις αδυναμίες τους, και μάλιστα την πηγή όλων των κακών, την τρομερή φιλαυτία. Το «πένθος του Αδάμ» τους συνέχει σ’ ολόκληρη τη ζωή. Τους ωθεί σε μια «κένωση», συμπόνια και πρόσληψη όλων των ανθρώπων. Τα δάκρυά τους ραίνουν τη Κτίση ολόκληρη-ακόμα και υπέρ των δαιμόνων!

 Προσπαθήσαμε, φίλοι μου, να ψηλαφήσουμε το μέγα μυστήριο της αγάπης. Βλέπομε πόση «μαγεία» ασκεί. Μεγάλες σχολές επαγγέλθηκαν την «παιδαγωγική αγάπη». Σύγχρονοι επιστήμονες τη χρησιμοποιούν για ψυχοθεραπεία! Όμως, η αγάπη, όπως την εννοεί ο Ιησούς, δεν μπορεί να είναι καθαρά ανθρώπινη κατάκτηση. Ως το ωραιότερο άνθος του Ουρανού στη γη, είναι δώρο του Πνεύματος. Είναι ολοφάνερο ότι αποτελεί ανεκτίμητο θησαυρό της ανθρωπότητας. Την ανεξίτηλη κτιστή αποτύπωση του Τριαδικού Θεού μέσα μας. Κι εμείς, λοιπόν, με τη σειρά μας, καλούμαστε, μ’ αυτή τη θεϊκή «σφραγίδα», βιώνοντας τη Θεία Χάρη, να μαρτυρούμε την πιστότητά μας στο Χριστό, ώστε να απολαύσουμε και τα αγαθά της ερχόμενης Βασιλείας Του. Αμήν!

Nίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094805

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top