Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. Δ΄, 18-23)

20,Ιούν

Η φωνή της κλήσης

«Ο λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς».

Πολλούς αιώνες πριν από την Ενανθρώπηση του Θεού, οι Προφήτες, οδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, προανήγγειλαν τα θαυμαστά γεγονότα που περιγράφει η Καινή Διαθήκη. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς παρουσιάζει με πολλή απλότητα την κλήση των πρώτων μαθητών του Χριστού στο ανεπανάληπτο λειτούργημά τους-γεγονός θεμελιακό για την οικοδόμηση της Εκκλησίας και σπουδαίας σημασίας για μάς.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, στον πρώτο καιρό της δημόσιας δράσης του Κυρίου, που, μετά τη φυλάκιση Ιωάννου του Βαπτιστού, αναχωρεί προς τα βόρεια της Παλαιστίνης, για τη «Γαλιλαία των εθνών». Μια περιοχή όμορφη μα ειδωλολατρική. Την κατοικούσαν άνθρωποι περιθωριακοί και περιφρονημένοι, που, μέσα στην πνευματική τους τυφλότητα, όπως τόσοι αρχαίοι λαοί,  λες και ανέμεναν τον ερχομό του Λυτρωτή. Κι είναι τραγικό ότι, ενώ το αληθινό Φως  φώτισε τις ψυχές τους, εμείς το απορρίπτουμε συχνά, στο όνομα μιας ψευτοπροόδου, που μας γυρίζει χιλιάδες χρόνια πίσω, χειρότερα κι από την εποχή του Χριστού!

Ω, πόσο ομόρφαινε η ζωή με την παρουσία Του στις όμορφες ακρογιαλιές της  θάλασσας της Τιβεριάδος (ή Λίμνης Ναζαρέτ), όπου συχνά συνομιλούσε με τους ψαράδες κι άλλους ανθρώπους του μόχθου και της καθημερινής, σκληρής ζωής! Με το κήρυγμα και τα θαύματά Του ήταν ήδη γνωστός στην ευρύτερη περιοχή. Ο Ματθαίος περιγράφει την κλήση δύο δυάδων των πρώτων μαθητών. Εδώ, όμως, παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος ότι πρόκειται για τη δεύτερη, γιατί, όπως μας πληροφορεί ο  Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο Ανδρέας, πριν συλληφθεί ο Πρόδρομος, είχε γνωρίσει το Χριστό κι είχε φέρει κοντά Του και τον αδελφό του Σίμωνα-που ο Κύριος μετονόμασε σε Πέτρο. Βρίσκοντάς τους στη Γαλιλαία, τους καλεί οριστικά, για να τους κάμει «αλιείς ανθρώπων». Κι αυτοί, αφήνοντας τα δίκτυα, τον ακολούθησαν αμέσως! Μα δεν ήταν η πρώτη συνάντηση του Κυρίου και με τους επόμενους μαθητές. Σωστά οι μελετητές επισημαίνουν την προετοιμασία τους, όλο εκείνο το διάστημα της δράσης Του στην Καπερναούμ, στα περίχωρά της και στα ακρογιάλια της ευλογημένης Λίμνης.

Ήταν λοιπόν απλοί άνθρωποι οι μαθητές. Από τα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας, αλλά όχι τυχαίοι. Μπορεί οι περισσότεροι να ήταν φτωχοί και χωρίς «τυπικά», εγκόσμια προσόντα. Κάποιοι βέβαια, ήταν μέτοχοι οργανωμένων αλιευτικών ομάδων. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι διέθεταν: πίστη, εντιμότητα, εργατικότητα, αποφασιστικότητα κι ασυνήθιστη τόλμη. Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι ανήκαν στη «σωτηριολογική κοινότητα των πιστών». Ήταν ενεργά μέλη της κι είχαν αξιόλογη θρησκευτική παιδεία. Πόσο μεγάλη ήταν η τιμή που τους έκαμε ο Χριστός, καλώντας τους στο αποστολικό αξίωμα! Ο Ίδιος επρόκειτο να τονίσει ότι, πράγματα που απέκρυψε ο Θεός από τους σοφούς και συνετούς, φανέρωσε σε «νήπια». Και διαβεβαίωνε ότι πολλοί προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν  αυτά που έβλεπαν οι απόστολοι και δεν τα είδαν, και δε μπόρεσαν να ακούσουν αυτά που αυτοί ακούνε (Λουκ. Ι΄, 21-24).

Ποιος ξέρει τι αισθάνθηκαν εκείνη την ώρα, ατενίζοντας τη θάλασσα και την απεραντοσύνη του Ουρανού, στα μάτια του παράξενου Διδασκάλου! Μπορούσαν άραγε να φανταστούν τις απροσμέτρητες ευθύνες που θα αναλάμβαναν, μπροστά σ’ ένα κόσμο βουτηγμένο στην αμαρτία; Τις στερήσεις, τους αγώνες, τις ταλαιπωρίες, τις διώξεις, το μαρτυρικό τους τέλος; Αποδεχόμενοι τη μοναδική πρόσκληση της μαθητείας του Κυρίου, θα γίνονταν οι συνεργάτες και συνεχιστές του έργου Του. Οι Ευαγγελιστές και οι Πατέρες βλέπουν πολλούς συμβολισμούς και μια βαθύτερη εκκλησιολογική διάσταση στην κλήση των μαθητών, γεγονός έτσι κι αλλιώς μυστηριακό. Η εξήγησή του ξεπερνά τις αντιληπτικές μας ικανότητες, τον άκρατο ορθολογισμό μας. Αλλά, αυτό δε μειώνει καθόλου το βάρος της εκλογής, το μεγαλείο των Αποστόλων και τον τεράστιο ρόλο τους στη μεταμόρφωση και τη σωτηρία του κόσμου. «Και περιόδευε ο Ιησούς σ’ όλη τη Γαλιλαία, διδάσκοντας στις συναγωγές, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο της Βασιλείας και θεραπεύοντας όλες τις ασθένειες του λαού»!

          Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από όλα τούτα τα θαυμαστά γεγονότα; Αξίζει να επισημάνουμε ιδιαιτέρως τον τρόπο δράσης και την παιδαγωγία του Κυρίου. Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς παρατηρεί: «Δεν τον ενδιέφερε η δόξα, αλλά η σωτηρία των ανθρώπων. Δεν ήρθε όπως κάποιος γίγαντας σε τσίρκο…Ήρθε σαν φίλος σ’ εμάς, σαν γιατρός σε θεραπευτήριο, να συνομιλήσει με τον καθένα μας και να μας προσφέρει τις συμβουλές Του…Ο Χριστός είναι ο αληθινός Φίλος και θεραπευτής. Όλοι οι άλλοι είναι είτε ανόητοι, είτε απατεώνες» («ΟΜΙΛΙΕΣ Δ΄»,39,49).

Θεωρώντας τη σημερινή ευαγγελική διήγηση ως μια ακόμα ευκαιρία στοχασμού και προσωπικής αυτοκριτικής, θα τελειώσουμε με μια ευχή: μακάρι να μπορούμε κι εμείς να ακούμε τη φωνή του Κυρίου, που, σε μια πολύ κρίσιμη εποχή, κόντρα στην εμπορευματοποίηση των πάντων, στον ατομικισμό και στην τάση «ιδιωτικοποίησης» της Πίστης – έναν έμμεσο «εκπροτεσταντισμό» της ζωής μας- δεν παύει να μας καλεί στη διακονία, στον Ορθόδοξο κοινοτισμό και στην ανιδιοτελή προσφορά μας στην κοινωνία.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182856

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top