Αχ βρε άνθρωπε…

12,Απρ

Αχ βρε άνθρωπε, πόση δύναμη έχεις και σήκωσες το χέρι σου ραπίζοντας το πρόσωπο του Κυρίου σου; Αλήθεια, το χέρι σου δεν πόνεσε καθώς χτυπούσε το άχραντο μάγουλο του Χριστού; Ένιωσες δυνατός τη στιγμή που το πρόσωπο Εκείνου του αθώου που στέκονταν μπροστά σου εκτινάχθηκε από τη θέση του;

Αχ βρε άνθρωπε, τι σκεφτόσουν, άραγε, τη στιγμή που το στόμα σου εκστόμιζε ύβρεις, ανήκουστες και ανυπόστατες, σε Εκείνον που σε δημιούργησε, σε Εκείνον που σου έδωσε τη φωνή να μιλάς και να εκφράζεις τα συναισθήματά σου; Και εσύ, την έντυσες με ασχήμιες και με πρόστυχες κουβέντες, απέναντι σε Εκείνον που το μόνο που έπραξε είναι να σε αγαπάει;

Αχ βρε άνθρωπε, τι σκεφτόσουν, άραγε, όταν αποφάσιζες στη θέση του αθώου να βάλεις τον ένοχο; Στη θέση του φονιά να οδηγήσεις Εκείνον που σου χάρισε τη ζωή, που σε έθρεψε μέσα στην έρημο, που σε ξεδίψασε κάνοντας τους βράχους να βγάλουν νερό; Και εσύ, αντί να θυμηθείς όλα αυτά, του χάρισες εκείνον τον Σταυρό, σαν τιμωρία, για κάτι που δεν έπραξε, για κάτι που δεν σκέφτηκε ποτέ να σου κάνει.

Αχ βρε άνθρωπε, τι περνούσε, άραγε, από τη σκέψη σου, καθώς ο Σωτήρας του κόσμου στέκονταν μπροστά σου αιμοραγόντας σε όλο Του το Σώμα και το Πανάγιο Αίμα Του εκχυνόταν σε εκείνα τα παγωμένα μαρμάρινα πλακόστρωτα του Πραιτώριου;  Πώς μπόρεσαν τα μάτια σου να αντικρίζουν τον Βασιλέα των πάντων με το κορμί Του γδαρμένο από τις μαστιγώσεις και τα μάτια Του να βουρκώνουν και να γεμίζουν δάκρυα για τον λαό Του που ζητάει τη θανάτωσή Του;

Αχ βρε άνθρωπε, πώς μπόρεσες να φορέσεις εκείνο το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι Εκείνου που το πνεύμα Του διακατέχει όλη σου την ύπαρξη; Πώς άφηνες τις στάλες με αίμα να τρέχουν από τις πληγές που προκαλούσαν τα αγκάθια και να καλύπτουν τα μάτια Του; Εκείνη την ώρα, μαζί με Εκείνον αιμοραγούσε ολόκληρη η ύπαρξή σου, αλλά εσύ, έμπλεος με μίσος προς τον αθώο που στέκεται μπροστά σου, δεν νιώθεις τον πόνο που προκαλείται στο δικό σου κορμί από το αίμα που χύνεται από το Σώμα Εκείνου του αθώου…

Αχ βρε άνθρωπε, πώς τον οδήγησες στον Σταυρό και απόθεσες το Άγιο και Τίμιο  Σώμα Του και εσύ από κάτω να φωνάζεις να κατέβει από αυτόν, προκαλώντας Τον να σου αποδείξει αν είναι Θεός; Και Εκείνος, αντί να κατέβει, αντί να σε κάνει να νιώσεις φόβο και τρόμο για αυτά που έπραξες, παρακαλούσε τον Πατέρα να σε συγχωρέσει. Γιατί δεν γνώριζες… Γιατί η άγνοιά σου οδήγησε στο θάνατο, Αυτόν που θα νικήσει το θάνατο… Γιατί αντί να ζητήσεις το έλεος του Θεού, Εκείνος σου το πρόσφερε απλόχερα… Γιατί ενώ εσύ τον θανατώνεις, Εκείνος σου χαρίζει την αθανασία. Αντί την μικροψυχία που του πρόσφερες σου ανταποδίδει το έλεος.

Αχ βρε άνθρωπε, πώς άντεξες να βλέπεις τη Μάνα όλου του κόσμου να σπαράζει η καρδιά της, βλέποντας τον Υιό της να κρέμεται γυμνός, όπως τον Γέννησε, πάνω στον Σταυρό; Άραγε, η κραυγή του πόνου που έσχισε τον ουρανό δεν διαπέρασε την ψυχή σου; Δεν ανατρίχιασε ολόκληρη η ύπαρξή σου αντικρίζοντας Εκείνη τη Μάνα τη στιγμή που η λόγχη που κέντριζε τον Υιό της, διαπερνούσε και τα δικά της σωθικά; Δεν αντιλήφθηκες εκείνη τη στιγμή ότι επάνω στον Σταυρό κυοφορείται ολόκληρη η ανθρώπινη ύπαρξη; Ότι τώρα εμείς θα βυζαίνουμε το γάλα της ζωής, όχι από μαστούς γυναικείους, αλλά από το Σώμα και το Αίμα του αθώου, που εσύ οδήγησες πάνω στον Σταυρό;

Αχ βρε άνθρωπε, οδήγησες σε τάφο Εκείνον που η ύπαρξή Του είναι παρούσα παντού. Εκείνον που τίποτε δεν είναι ικανό να ορθωθεί ενώπιών Του. Και, όμως, εσύ τα κατάφερες. Εσύ φάνηκες πιο ικανός και από τα στοιχεία της φύσης που με τη στάση τους αδυνατούσαν να δεχθούν το γεγονός του θανάτου του δημιουργού τους. Ακόμα και η ίδια η φύση αναστέναξε προκαλώντας το σεισμό, έκλαψε, φέρνοντας τη βροχή και έκλεισε τα μάτια μπροστά στον αποτρόπαιο και άδικο θάνατο, σκεπάζοντας με σκοτάδι όλη την πλάση.

Τουλάχιστον, βρε άνθρωπε, εκείνον τον Κενό Τάφο προσπάθησε να τον δεις με τα μάτια της ψυχής, να αφουγραστείς εκείνον τον κρότο της Ανάστασης που συνεπήρε όλον τον κόσμο και να δεις εκείνο το Φως που σκέπασε το σκοτάδι. Γιατί μέσα από εκείνον τον Τάφο η ύπαρξή σου αναγεννιέται, γίνεται οντότητα, λαμβάνει πνοή ζωής. Γιατί η Ανάσταση του Χριστού είναι η ζωή που Ανδρέας Φαρσάρης
 Θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top