ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΒΕΛ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

16,Ιούν

h pentikosthΕίναι σ’ όλους γνωστή η διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης για τον Πύργο της Βαβέλ, με τις τραγικές συνέπειες του εγχειρήματος των εμπνευστών του: σύγχυση γλωσσών, ασυνεννοησία, ματαίωση του μεγαλεπήβολου σχεδίου. Εδώ, βεβαίως, δεν μας ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες της διήγησης. Βρίσκουμε, απλώς, την αφορμή να αναρωτηθούμε, μήπως η κοινωνία μας μοιάζει με κείνην, που στοίχειωσαν εκεί τα άπιαστα όνειρά της. Θα μπορούσε κανείς να ξεκινήσει από την υποβάθμιση της ελληνικής γλώσσας, της πλουσιότερης και ωραιότερης του κόσμου, μέσα στην πολυγλωσσία της εποχής μας. Να περάσει μετά στην ασυνεννοησία των πολιτικών, που κάνουν το «άσπρο μαύρο», διαφωνώντας και ερίζοντας συνεχώς, προκαλώντας, οργή, αγανάκτηση, απογοήτευση στους πολίτες. Αλλά, η σύγχυση, μάλλον αποτελεί γενικότερο φαινόμενο, από τα πιο μικρά θέματα, μέχρι τα πιο σοβαρά και πιο σπουδαία.

Ο Άγιος Νικόλαος, Βελιμίροβιτς επίσκοπος Αχρίδος, αναπτύσσει πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις για το «σύγχρονο Πύργο της Βαβέλ», τις οποίες θεωρούμε χρήσιμο να συνοψίσουμε στα παρακάτω: οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι ήθελαν να ρυθμίσουν όλη την προσωπική και την κοινωνική ζωή τους χωρίς την ευλογία του Θεού. Έδειξαν πείσμα, εμπιστευόμενοι περισσότερο τις δυνάμεις τους παρά Αυτόν. Όλα τα έκαναν για τη δική τους δόξα. Γυρίστε σήμερα από την Ανατολή στη Δύση και κοιτάξτε το σύγχρονο πύργο της Βαβέλ. Οι στόχοι του χτισίματος του ασιατικού πύργου και του σύγχρονου πύργου είναι ολόιδιοι. Η ίδια αρρώστια στους παλιούς και στους σύγχρονους χτίστες: η απομάκρυνση από το Θεό. Το κίνητρο και στις δύο περιπτώσεις ήταν: προσωπική και εθνικιστική δόξα, εναντίωση στο Θεό και τους ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό. Οι στόχοι του χτισίματος ήταν: να κάνουν τους εαυτούς τους θεούς, να ρυθμίζουν τα πάντα με τη λογική, χωρίς να δίνουν καμία σημασία στον Δημιουργό τους. Τέσσερις-συνεχίζει ο άγιος- είναι οι τοίχοι του νέου πύργου της Βαβέλ: η επιστήμη, η βιομηχανία, η πολιτική και ο εγωκεντρισμός. Δεν έχουν την ευλογία του Θεού και είναι ενάντια σ’ Αυτόν. Είναι σκοτεινοί, σα νύχτα χωρίς αστέρια και φεγγάρι. Ο καθένας ψάχνει τη δική του ανάσταση πάνω από τον τάφο του άλλου, τη δική του ευτυχία πάνω στην ατυχία του άλλου. Ο εγωκεντρισμός από μόνος του είναι η πιο σκοτεινή ανοησία, η αιτία πολλών καβγάδων μεταξύ των ανθρώπων και των λαών. Θα τον δείτε σ’ όλες τις μορφές του: προσωπικός, ομαδικός, βιομηχανικός, πολιτικός, κομματικός και εθνικιστικός. Σκοτάδι χωρίς ούτε μία ακτίνα του ηλίου. Φιλονικίες χωρίς τέλος. Όλη η ζωή σ’ αυτόν τον πύργο είναι ζωή χωρίς παιδεία, χωρίς χαρά, χωρίς νόημα, χωρίς αγάπη. Έρχεται στον άνθρωπο η επιθυμία να φωνάξει: φύγετε τρέχοντας από αυτή τη γη που την παράτησε ο Θεός και την καταράστηκε.

pentikosti14 Ο καθένας αντιμάχεται το Χριστό και τον πλησίον του. Μπορεί μία τέτοια πόλη να επιβιώσει; Μπορεί ένας τέτοιος πύργος να φτάσει μέχρι τον ουρανό; Με τίποτε. Ο πύργος γκρεμίζεται και η πόλη ερημώνει! Και όπως ο κόσμος γελάει για το χτίσιμο του πρώτου πύργου της Βαβέλ, έτσι θα γελάνε και οι μελλοντικές γενιές με τους λαούς του σύγχρονου πύργου της Βαβέλ και θα λένε: είχανε το Χριστό, το Ευαγγέλιο, την Εκκλησία, τους αγίους, τους προπάτορές τους, αλλά δεν ακολούθησαν το παράδειγμά τους. Αντίθετα, τους γύρισαν την πλάτη και μιμήθηκαν το παράδειγμα των άθεων χτιστών του πρώτου πύργου της Βαβέλ!»

[audiotube id=”ndrdjObrBvk”]

Αυτά έγραφε ο σοφός Άγιος, πριν αρκετά χρόνια, αλλά, τόσο επίκαιρα και σήμερα, και ιδιαίτερα στη χώρα μας. Μ’ αυτά που βιώνουμε ως τώρα κι όσα έρχονται, ποιος και πώς να ελπίζει στην ανόρθωση της Πατρίδας; Πού να βρεθούν τα γκρεμισμένα όνειρα, οι χαμένες αξίες; Πώς να οικοδομηθούν ξανά οι κατεστραμμένες δομές, οι υποβαθμισμένοι θεσμοί μιας σύγχρονης, δημοκρατικής κοινωνίας; Ωστόσο, εκτός από τις «εξωτερικές» συνθήκες, τους νόμους, τα «μέτρα», σ’ όλους μας φωλιάζει ο κίνδυνος της «εσωτερικής Βαβέλ». Της αποδίωξης, δηλαδή, του Θεού από τον εσωτερικό μας κόσμο, της αυτονόμησης, της αυτοθεΐας. Τότε, όπως έγραφε ο π. Βασίλειος Γοντικάκης, «ο άνθρωπος μετατρέπεται σε καταφύγιο ειδώλων, σε καταγώγιο των δαιμόνων. Ο άγγελος της συνείδησης αποσύρεται. Το κενό τρέχουν να πληρώσουν οι πλάνες. Ο άνθρωπος γίνεται χίλια κομμάτια και πεθαίνει κομματιασμένος» («ΣΥΝΑΞΗ», Τ. 2,σελ.35). Τη στιγμή που η κοινωνική και εθνική συνοχή, είναι, ίσως, το πρώτο ζητούμενο στον τόπο, ενώ υποσκάπτονται τα πνευματικά θεμέλια του Έθνους, έρχεται η Πεντηκοστή, η μεγάλη Εορτή της Εκκλησίας. Και συνέρχεται η Μεγάλη Σύνοδος, με επαγγελίες για μια ζωντανή παρουσία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο, αλλά και με πολλά προβλήματα και σοβαρούς κινδύνους για την ήδη τραυματισμένη ενότητά της. Ας προσευχόμαστε όλοι τούτες τις ώρες, να έλθει ο Παράκλητος. Να επισκιάσει το λαό μας και τον κόσμο ολόκληρο η «γλωσσοπυρσόμορφος του Πνεύματος Χάρις»! Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top