Αποχαιρετώντας τον Οκτώβρη

29,Οκτ

Φεύγει, φίλοι, μου, ο Οκτώβρης, κι είναι λυπηρό, που οι αγρότες δεν μπόρεσαν να αρχίσουν καν να σπέρνουν τα χωράφια τους-όσοι απόμειναν στην πανέμορφη ελληνική ύπαιθρο, παλεύοντας  με τις αντίξοες συνθήκες, όπως  κι όλος ο λαός, που  πορεύεται  σε δύσβατες περιοχές, με βράχους κι εγκρεμούς, σ’ άγρια μονοπάτια. Κι έρχονται καλοντυμένοι κι ακριβοπληρωμένοι κύριοι, που τους  λένε και «σοφούς», από την Ευρώπη και την Αμερική, και «πλασάρουν» τις σοφίες τους, για να μας βγάλουν, λέει, από την κρίση! Κι όπως αφελείς συνάνθρωποί μας γίνονται θύματα αιρετικών και τσαρλατάνων, έτσι παγιδευτήκαμε στα δίχτυα των «εμπόρων» των ελπίδων μας, των αναγκών και των δυσκολιών μας. Χωρίς να το καταλάβομε, πιαστήκαμε στο «δίχτυ» της αόρατης «αράχνης» που κατευθύνει τις τύχες των λαών με πολέμους ή ειρήνη, κι απειλεί τη ζωή στον πλανήτη. Και τώρα παιδευόμαστε να βρούμε τρόπο να ξεφύγομε, αλλά, δυστυχώς, όλο και πιο πολύ προχωρούμε στο βαθύ και σκοτεινό «τούνελ».

Μα, κι οι ψυχές μας διψούν, πολύ διψούν, και δεν ξέρομε πού θα βρούμε νερό καθαρό, αμόλυντο από τα «μικρόβια» που έχουν γεμίσει γη και ουρανό, τα άγια χώματα που περπάτησαν, έζησαν και πέθαναν οι πρόγονοί μας. Ξέρομε πως αυτοί ενσάρκωναν αξίες διαχρονικές και στάσεις ζωής αξιοθαύμαστες με γνήσια ανθρώπινα αισθήματα. Κι αναρωτιόμαστε πολλές φορές πώς απόκτησαν αυτό το ήθος, κι όχι μόνο ήξεραν να γλεντούν όμορφα, στις γιορτές και στις οικογενειακές συνάξεις, αλλά συνέτρεχαν αυθόρμητα στο συνάνθρωπο που στερούνταν, υπέφερε,  δοκιμαζόταν. Έκαναν τον πόνο του διπλανού δικό τους. Μα, μοιράζονταν και τις χαρές, κι όλος ο τόπος  μεταμορφωνόταν και γλεντοκοπούσε. Ήταν φορείς ενός λαμπρού Πολιτισμού, με εκφάνσεις όχι μόνο τις Τέχνες, αλλά στον τρόπο ζωής, στην καθημερινότητά τους. Επίσης, θαυμάζουμε ανθρώπους που δε λύγιζαν μπροστά σε μεγάλα προβλήματα, στον πόνο, στις σκληρές δοκιμασίες. Πού έβρισκαν τις αντοχές, το θάρρος, το κουράγιο και ξεπερνούσαν τόσες δυσκολίες; Πώς αντιμετώπισαν σκληρές δουλείες, πολέμους, αντιστάθηκαν σε Κατοχές, αποτίναξαν απάνθρωπους ζυγούς; Τέτοιοι ήταν οι Άγιοι της Εκκλησίας και οι εθνικοί ήρωες, που τους τιμούμε ιδιαιτέρως τούτες τις μέρες.

Μα, ευτυχώς που τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν ακόμα, για να εμπνέουν και να παραδειγματίζουνε όλους, και προπαντός τους νέους. Κι όχι μόνο τους καμαρώνουμε από μακριά, αλλά, σαν τους γνωρίσουμε και συναναστραφούμε μαζί τους, μας κάνουν  μετόχους τέτοιων εμπειριών, έστω και λίγες φορές, στην άχαρη ζωή μας. Μέσα στην γκρίζα ατμόσφαιρα, που, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με την απληστία, το κυνηγητό της ευζωίας, του πλουτισμού, της εξεύρεσης του επιούσιου ή της αποπληρωμής των χρεών, μας γεμίζει με άγχος, ανασφάλειες, απαισιοδοξία, είναι κάποιοι, ίσως λίγα μέτρα πιο πέρα από το σπίτι μας, από το χώρο δουλειάς μας, με γνήσια, άδολη αγάπη. Θα λέγαμε, με αληθινή ανθρωπιά και αρχοντιά, πολύτιμη κληρονομιά μας.

agia-skepi-2-2013
Τέτοιες εμπειρίες βιώνουμε και σήμερα στις Εορτές των Αγίων σε χωριά και σε γραφικά εξωκκλήσια. Κι όχι μόνο το Καλοκαίρι, αλλά και το Φθινόπωρο, ακόμα και καταχείμωνα, δε θα λείψουν, εξακολουθώντας να δίνουν το χρώμα της γνήσιας Ελληνικής Παραδόσεως, μέσα στα πανίσχυρα ρεύματα της αλλοτριώσεως, που απειλούν να αλλάξουν εντελώς τη ζωή μας. Κι είναι αξιέπαινοι εκείνοι που κοπιάζουν για να δημιουργηθούν αυτές οι γνήσιες ανθρώπινες εκδηλώσεις, που συνδυάζουν αρμονικά την ευσέβεια και τη θρησκευτικότητα  με την όμορφη διασκέδαση. Μα πάνω απ’ όλα, με καταπληκτική απλότητα και εγκαρδιότητα, μακριά από την εμπορικότητα και τη χρησιμοθηρία της εποχής. Σε τέτοιες όμορφες στιγμές, ο νους «φεύγει» και πηγαίνει στις πρωτοχριστιανικές κοινότητες, με τον εκπληκτικό τρόπο ζωής, τις βραδινές συνάξεις τους και τις περίφημες «Αγάπες». Ή στις Κοινότητες, που στην Τουρκοκρατία «θαυματουργούσαν».

[yendifplayer video=1]

Τώρα, οι βοσκοί ετοιμάζονται να μετακινήσουν τα κοπάδια τους στα χαμηλά, όπου θα ξεχειμωνιάσουν. Ο Χριστός, ζώντας με τους απλούς ανθρώπους, μίλησε με απαράμιλλη ομορφιά για τον Καλό Ποιμένα, που φροντίζει αδιάκοπα τα πρόβατά του. Και σήμερα οι συνεπείς εκκλησιαστικοί ποιμένες αγρυπνούν κι αγωνίζονται να προστατεύουν το πλήρωμα της Εκκλησίας από τους παμπόνηρους εχθρούς, που επιδιώκουν την αλλοίωση του φρονήματος και της ελληνορθόδοξης ταυτότητας του λαού μας.

Τούτο το μήνα είχαμε: Συνόδους, Συνέδρια, Επετείους, διαβουλεύσεις.  Μέρες γιορτινές, με μνήμες και συνθήματα, με το άρωμα που εκπέμπουν τα χρυσάνθεμα («αγιοδημητριάτικα») και το γνήσιο πατριωτικό συναίσθημα, να πλημμυρίζουν τις καρδιές μας. Ας φωτίσει ο Θεός τους ηγέτες μας,  ώστε να μη μένουν σε ευχολόγια και ωραίους λόγους. Να πάψουν να σβήνουν όνειρα και να αθετούν υποσχέσεις. Οι περιστάσεις επιβάλλουν ομοψυχία και  αγωνιστικότητα, γιατί τα δεινά και οι κίνδυνοι πληθαίνουν. Αλλά,  και εμμονή στη διατήρηση των από αιώνων διαμορφωμένων άρρηκτων δεσμών Εκκλησίας, Κράτους και Έθνους.

ΝΙΚΟΣ ΣΙΓΑΝΟΣ

Θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094462

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top