«ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ»

15,Δεκ

Β΄Μέρος
           5. «
Πώς αισθάνεται ο ορθόδοξος ενώπιον του Προσώπου του Χριστού; Όλος παναμαρτωλός…Η ταπεινοφροσύνη είναι το θεμέλιον της φιλοσοφίας μας περί της ζωής και του κόσμου. Ενώ θεμέλιον παντός ουμανισμού είναι η υψηλοφροσύνη, η πίστις εις τον λόγον του ανθρώπου, εις τον νουν και την λογικήν του. Η ταπεινοφροσύνη μάς διδάσκει να αναθέτωμεν την ελπίδα μας και να έχωμεν απόλυτον εμπιστοσύνην εις τον άγιον, καθολικόν, θεανθρώπινον νουν της Εκκλησίας, τον «νουν Χριστού»… εν τω θεανθρωπίνω σώματι του Χριστού, τη Ορθοδόξω Εκκλησία, εις την οποίαν ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι το παν… Αυτός, ο Θεάνθρωπος, και όχι ένας άνθρωπος, οιοσδήποτε και αν είναι».

Αυτά από τον μεγάλο Σέρβο Άγιο (Ιουστίνο Πόποβιτς). Βεβαίως ανοίγει πολλά και σοβαρά ζητήματα μπροστά μας και  μου φαίνεται ότι δύσκολα θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει μαζί του. Ο Ιησούς Χριστός, καθώς προφήτεψε ο γέροντας Συμεών,  θα είναι πάντα «σημείον αντιλεγόμενον». Ο Μέγας Αναμενόμενος των αρχαίων λαών,  που οι Προφήτες προανήγγειλαν την έλευσή Του, είναι «ο Ων και ο ην και ο ερχόμενος», σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη. Οι πιστοί το γνωρίζουν πολύ καλά. Το ζουν, και δεν ζητούν αποδείξεις. Ο άνθρωπος τον αναζητεί, γιατί είναι εικόνα Του, μ’ όλες τις αλλοιώσεις, τις παραμορφώσεις της. Τον χρειάζεται σαν το οξυγόνο, για να ζήσει αληθινά, και πέραν του τάφου. Η διδασκαλία Του, όσο κι αν φυσούν οι άνεμοι της αμφισβήτησης, μ’ όλες τις «πολεμικές», θα είναι πάντα επίκαιρη, σαν το καθαρό νερό και την ανόθευτη τροφή. Γιατί, ο ίδιος είναι ο Άρτος της ζωής, η αιώνια Βασιλεία.

Μακάρι όλοι οι πιστοί να εντρυφούσαν ορθοδόξως στην Αγία Γραφή, που, όπως είπε ο Κύριος, «μιλάει» γι’ Αυτόν, και στην οποία αποκαλύπτει τον εαυτό Του. Καθώς πολλές αλλόκοτες «φωνές», γεμάτες ψεύδος και απάτη, ακούγονται και σήμερα, ας σκεφτούμε ότι η Αγία μας Εκκλησία είναι η κατ’ εξοχήν «αρμόδια», αξιόπιστη, να μιλήσει για το Χριστό. Γιατί αυτή επιβεβαιώνει την εμπειρία των Αποστόλων, που ήταν οι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρές Του. Είναι η «Νύμφη» Του, στολισμένη με τα φωτοστέφανα και το αίμα αναρίθμητων Αγίων, που  έδωσαν τη ζωή τους για Εκείνον. Και το κυριότερο: Μεταγγίζει τη ζωή Του στους πιστούς. Κομίζει και επαγγέλλεται τη Βασιλεία του Θεού. Από δω πηγάζει και η μέγιστη ευθύνη των χριστιανών στο σύγχρονο, συγχυσμένο, κατακερματισμένο κόσμο.

Πριν λίγα χρόνια, ο Ούγγρος Πρωθυπουργός Viktor Orban δήλωνε τα εξής: «H εργασία, οι πιστώσεις, η οικογένεια, το έθνος διαλύονται από τα ηθικά θεμέλια που ο Χριστιανισμός μας παρείχε…O Schuman, ένας από τους ιδρυτές της Ευρώπης, είπε κάποτε ότι η Ευρώπη, είτε θα είναι χριστιανική, είτε δεν θα υπάρχει. Ωστόσο, σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών πολιτικών εργάζεται και κάνει ό,τι είναι δυνατόν, για να εξοριστεί ο Χριστιανισμός και να περιοριστεί μόνο στις εκκλησίες, στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων και στα βιβλία της ιστορίας» (Mαδρίτη, 17 Νοεμβρίου 2012).

 Έρχονται Χριστούγεννα! Πόλεις και χωριά, σ’ Ανατολή και Δύση, «ντύνονται» στα γιορτινά τους. Ο «εορταστικός πυρετός» του κόσμου όλο κι ανεβαίνει πιο ψηλά ! Όμως, πόσοι χριστιανοί θα νιώσουν το βάθος της μεγάλης Γιορτής; Πόσοι αισθάνονται το μέγεθος της «εξορίας» του Θεού από τις σύγχρονες κοινωνίες; Πόσο μπορούμε να αναμετρηθούμε με το βασικό ερώτημα που  και σήμερα τίθεται ενώπιόν μας, για το πρόσωπο του Χριστού-«τίνα με λέγετε είναι»; Μήπως είναι καιρός να κάμομε την αυτοκριτική μας; Να αναθεωρήσουμε, δηλαδή, τη στάση μας προς το Λυτρωτή, και να τον «φιλοξενήσουμε» στην καρδιά και τη ζωή μας; Οι άγιες τούτες μέρες σίγουρα ευνοούν τέτοιες αποφάσεις. Για να «παραμερίσουμε», δηλαδή, τον «ακίνδυνο», «βολικό», φανταστικό Χριστό του εμπορίου, των ιδεολογιών και των «Ανθρωπισμών», που κάπου στα προηγούμενα «συναντήσαμε», και να αναζητήσουμε τον πραγματικό Θεάνθρωπο, που στην Εκκλησία μας, όχι μια-δυο φορές το χρόνο, αλλά διαρκώς λατρεύομε, κοινωνούμε, υμνούμε και δοξολογούμε.

Τελειώνοντας, ας ακούσομε τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, που έλεγε:  «Ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Αν δε βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Αλλά είναι φίλος και το φωνάζει: <Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Βρε εγώ δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή>. Ο Χριστός είναι το παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινόν, που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο Χριστό. Αγαπήσατε τον Χριστόν και μηδέν προτιμήστε της αγάπης Αυτού».

Καλά  και ευλογημένα Χριστούγεννα. Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 19/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις Μάρτυρες, που μαρτύρησαν μαζί μ' αυτόνΌσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργόςΆγιοι Τιμόθεος, Αγάπιος και ΘέκλαΆγιοι Ευτυχιανός ο στρατιώτης και ΣτρατήγιοςΌσιος Γεννάδιος της Κοστρομά
Go To Top