Α΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Ε΄, 1-11)

22,Σεπ

Στην «αλιεία ανθρώπων»

Από τούτη την Κυριακή μέχρι τα Χριστούγεννα, στο ευαγγέλιο  θα ακούμε τις γλαφυρές διηγήσεις του  Ευαγγελιστού Λουκά, του ιατρού και αγαπητού συνοδίτη του Αποστόλου Παύλου. Η συγκεκριμένη περικοπή είναι μια από τις πολλές, στις οποίες οι ευαγγελιστές περιγράφουν την κλήση των μαθητών του Χριστού. Ξέρομε βέβαια ότι ο Κύριος δίδασκε και θαυματουργούσε στην περιοχή της Γαλιλαίας, πριν απευθύνει την προσωπική πρόσκληση σε συγκεκριμένα πρόσωπα να γίνουν μαθητές Του.

Ω, πόσο όμορφες, αξιοζήλευτες, ήταν εκείνες οι πρώτες στιγμές! Όντως ανεπανάληπτες. Ο Ιησούς, καθισμένος πάνω στο ψαροκάικο, μιλούσε απλά, μειλίχια, στο λαό, που «κρεμόταν από τα χείλη Του», μη χορταίνοντας τις διδαχές. Όμως, σκοπός Του δεν ήταν να διδάσκει μόνο γενικά όλους τους ανθρώπους. Έπρεπε να καταρτίσει τον κύκλο των μαθητών, που θα τους παιδαγωγούσε σοφά και θα τους προετοίμαζε επί τρία χρόνια, για την ωραία αλλά δύσκολη αποστολή τους. Δίνοντας την εντολή στο Σίμωνα να ρίξει ξανά τα δίκτυα στο νερό, από τη μια μεριά, του δίνει την αφορμή να ομολογήσει την πλήρη αποτυχία της ολονύχτιας προσπάθειάς τους, κι από την άλλη, αξιώνονται να δουν ένα καταπληκτικό θαύμα: να γεμίζουν τα δίχτυα τους, τόσο, ώστε να σχίζονται από το βάρος των ψαριών και τα πλοιάρια να κινδυνεύουν να βυθιστούν! Συγχρόνως, ο Κύριος δείχνει την ευγνωμοσύνη και την αρχοντιά Του, διδάσκοντας κι εμάς να τον μιμούμαστε στη ζωή μας.

Είδαν και θαύμασαν οι άνθρωποι του μόχθου, μη μπορώντας να πιστέψουν στα μάτια τους! «Θάμβος», έκπληξη, δέος ιερό κατέλαβε τον Πέτρο και όλους όσοι ήταν μαζί του. Και παρακαλεί τον Κύριο γονατιστός να φύγει,  νιώθοντας αμαρτωλός, ανάξιος για μια τέτοια ευλογία, που όμοιά της δεν είχαν μέχρι τότε ξαναδεί! Πού να φανταζόταν ποιος ήταν ο παράξενος Επισκέπτης! Μα,  ο Άγνωστος τον καθησυχάζει. Διώχνει το φόβο του και τον καλεί να γίνει στο εξής «αλιεύς ανθρώπων» στα νερά του θελήματος του Θεού. Και, σα να ήταν προετοιμασμένοι από καιρό, αυτός και οι φίλοι του, αφού έσυραν τα πλοία στην ακρογιαλιά, εγκατέλειψαν τα πάντα κι ακολούθησαν το Χριστό!

 Είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία εξελίχτηκαν τα γεγονότα. Κι από το θαύμα των ιχθύων, πιο μεγάλο είναι η μεταστροφή των ψαράδων και η κλήση τους στο ύψιστο αξίωμα των Αποστόλων του Χριστού. Πρέπει να τονίσουμε τη σημασία της συγκατάθεσής τους στην πραγματοποίηση των βουλών του Θεού. Θαυμάζομε την εργατικότητα, την πίστη, την ταπεινοφροσύνη, την καλή προαίρεση και την υπακοή τους στο θέλημά Του. Πέρα από το μυστηριακό χαρακτήρα της, η εκλογή τους φαίνεται πως δεν ήταν καθόλου τυχαία. Στους ώμους τους επρόκειτο να σηκώσουν, ως στύλοι ακλόνητοι, το βάρος της οικοδομής της Εκκλησίας.

Από την πανέμορφη και γραφικότατη Θάλασσα της Τιβεριάδος, επιστρέφουμε στην καθημερινότητα- στη θάλασσα της ζωής μας. Με τις αμέτρητες αστοχίες και αποτυχίες μας. Στη βιοπάλη, στους οραματισμούς μας. Ίσως και στη μοναξιά μας. Κι ενώ ζηλέψαμε εκείνους τους ψαράδες, για τις ευλογίες που δέχτηκαν και τις αποφάσεις που πήραν, ο δρόμος τους μπορεί να φαντάζει μακρινός, άσχετος με τα  ενδιαφέροντά μας. Κι όμως,  μέσα μας φωλιάζει η ανάγκη και η δίψα του Θεού και του Λόγου Του, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούμε.  Το δείχνουν πολλά: η κρίση της οικογένειας, η διάλυση των διαπροσωπικών σχέσεων και της κοινοτικής ζωής, η ματαίωση ονείρων, επιδιώξεων, οραμάτων. Οι αμέτρητες απογοητεύσεις. Η διατάραξη της ψυχικής μας υγείας. Η εξάρθρωση κοινωνικών δομών και θεσμών. Η αυξανόμενη ανασφάλεια. Η εκκοσμίκευση της ίδιας της ζωής της Εκκλησίας!

Είδαμε πως ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές, ίσως με θείο φωτισμό, σεβάστηκαν και υπάκουσαν σ’ έναν άγνωστο-ως σπουδαίο Δάσκαλο και σοφό. Άραγε, πού τον κατατάσσουμε εμείς; Μήπως, επηρεασμένοι από το «ρεύμα της εποχής», τον θεωρούμε ως έναν από τους «Μεγάλους Μύστες»; Αλίμονο σ’ όσους συμβαίνει αυτό! Γιατί, ίσως άθελά τους, συντάσσονται με τους εγκεφάλους της «Νέας Εποχής» και συμβάλλουν έτσι στους σκοτεινούς σκοπούς της. Γιατί, λοιπόν, να μην υπακούμε στο Χριστό και στο θέλημά Του; Γιατί να μη μιμηθούμε τον Πέτρο, που μετά το καταπληκτικό θαύμα, τον αποκαλεί Κύριο- όπως έπρατταν και βίωναν οι Άγιοι της Εκκλησίας, καθώς και  οι παππούδες και οι πρόγονοί μας;

Όμως, εδώ προκύπτει ένα άλλο ζήτημα: των σχέσεών  μας με το Θεό. Πώς, δηλαδή, νιώθουμε μαζί Του; Ως δούλοι, «μισθωτοί», ή παιδιά Του; Ανάλογα,  βέβαια, θα είναι και τα συναισθήματά μας: φόβος, απαίτηση «ανταμοιβής», ή «καύση καρδίας», πληρότητα, εγκαρτέρηση, αγάπη. Ας κοιτάξουμε, φίλοι μου, μήπως έρχεται και σε μας ο Κύριος και ζητά να μας «μιλήσει». Μπορεί να θέλει να μας συμπεριλάβει στη συντροφιά Του. Να περιμένει κάτι να κάνομε κι εμείς στο έργο της σωτηρίας των αδελφιών Του. Ας είμαστε, λοιπόν, άγρυπνοι, νηφάλιοι, έτοιμοι για το κάλεσμα που ως βαπτισμένοι χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, έχομε. Μαθαίνοντας, όμως, να διαβάζομε τα «προσκλητήρια» και τα «μηνύματά» Του.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094833

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top