Α΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Αγίων Πάντων)(Ματθ. Ι΄, 32-33,37-38, ΙΘ΄27-30)

13,Ιούν

«Ως απαρχάς της φύσεως, τω φυτουργώ της κτίσεως, η οικουμένη προσφέρει σοι Κύριε, τους θεοφόρους Μάρτυρας».

          Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα, και η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει όλους τους Αγίους, όπου κι όποτε έζησαν και πέθαναν,  «απανταχού της Οικουμένης». Η ευαγγελική περικοπή έρχεται να δείξει, όχι μόνο γιατί αξιώθηκαν αυτή την τιμή, αλλά και πώς και γιατί καλούμαστε κι εμείς να  μιμηθούμε τους μιμητές του Χριστού.

 Ήδη στους προηγούμενους στίχους ο Ιησούς αποστέλλοντας τους μαθητές Του να κηρύξουν, τους προειδοποίησε ότι θα βρεθούν «ως πρόβατα εν μέσω λύκων». Θα αντιμετωπίσουν σκληρούς διωγμούς, αλλά να μη φοβηθούν. Στη συνέχεια, λοιπόν, τους λέει ότι, όποιος ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους ότι ανήκει σ’ Εκείνον, θα τον αναγνωρίσει κι Αυτός ως δικό Του μπροστά στον ουράνιο Πατέρα Του. Όποιος όμως τον αρνηθεί, θα τον αρνηθεί κι Εκείνος. Όποιος αγαπά τον πατέρα ή τη μητέρα του, ή τα παιδιά του, πιο πολύ από Κείνον, δεν είναι άξιος για μαθητής Του. Και όποιος δεν παίρνει το σταυρό του και δεν τον ακολουθεί, δεν είναι άξιος μαθητής Του. O Πέτρος τον ρωτάει: τι θα γίνει με μας, που αφήσαμε τα πάντα και σ’ ακολουθήσαμε; Σας βεβαιώνω-λέει ο Ιησούς- ότι, όταν θα καθίσει ο Υιός του ανθρώπου στο μεγαλόπρεπο θρόνο Του, στον καινούργιο κόσμο, θα καθίσετε κι εσείς στους δώδεκα θρόνους, κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Κι όποιος άφησε σπίτια και τους δικούς του για χάρη μου, θα πάρει εκατό φορές περισσότερα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή. Πολλοί δε θα βρεθούν από πρώτοι τελευταίοι, κι άλλοι, από τελευταίοι πρώτοι!

Από την αρχή καταλαβαίνομε ότι η πορεία του χριστιανού στον κόσμο δεν είναι καθόλου εύκολη. Ο δρόμος προς τη Βασιλεία του Θεού, δύσβατος, στενός, γεμάτος θλίψεις και δοκιμασίες. Από το ξεκίνημά της η Εκκλησία ήρθε αντιμέτωπη με τη σκληρή εβραϊκή ηγεσία και δέχτηκε σκληρούς διωγμούς από τη Ρωμαϊκή εξουσία. Οι χριστιανοί θα αναγκάζονταν να ομολογήσουν την πίστη τους στο Χριστό. Μα, πώς αλλιώς να εξηγηθεί η τόλμη και η παρρησία τους, παρά με τη Θεία Χάρη; Γι’ αυτό και οι Άγιοι Πατέρες τονίζουν τη «συνέργεια» του Θεού και το σεβασμό της ελευθερίας του ανθρώπου.

 Αλλά, ενώ η Εκκλησία επρόκειτο να συγκλονιστεί για αιώνες από τις Χριστολογικές αιρέσεις, ώστε να λάμψει η Αλήθεια, σήμερα βρισκόμαστε στην τραγική κατάσταση, όχι μόνο να διώκονται σκληρά οι «ξεχασμένοι» χριστιανοί σε χώρες με μουσουλμανικά καθεστώτα, αλλά να καταπατούνται βασικά τους δικαιώματα ακόμα και σε «χριστιανικές» κοινωνίες, στις Δημοκρατίες της Δύσης (έμμεσος «πόλεμος» κατά της Εκκλησίας με αντιχριστιανικούς νόμους, προώθηση του «ουδετερόθρησκου», «ιδιωτικοποίηση» της Πίστης, εξοβελισμός της Ορθόδοξης Αγωγής από την Εκπαίδευση, των θρησκευτικών συμβόλων, κ. ά.). Λοιπόν,  ο Χριστός δε θέλει να τον πιστεύομε σαν ένα μεγάλο δάσκαλο, φιλόσοφο, κοινωνικό επαναστάτη-όπως οι σκεπτικιστές και αρνησίθρησκοι. Έτσι κι αλλιώς, ένας τέτοιος δε θα μπορούσε να μας σώσει, αφού κι ο ίδιος θα γινότανε στον τάφο τροφή για τα σκουλήκια, χώμα, σκόνη! Ο Κύριος δε ζητάει να τον πιστεύουμε ως ιδέα, ως «Ανωτέρα Δύναμη», αλλά να τον ομολογούμε ως Υιό του Θεού του Ζώντος και Θεό Αληθινό, Σαρκωμένο, Εσταυρωμένο και Αναστημένο.

Κι ερχόμαστε στο δεύτερο «σκαλοπάτι» της αγιότητας: την απαίτηση της αγάπης μας. Αυτή η εμφυτευμένη στα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως, ως «εικόνας του Θεού», ιδιότητα, ενώ  κινεί τις δυνάμεις της ψυχής, ώστε να «θαυματουργεί», συχνά εκτρέπεται από τον πρωταρχικό της προορισμό- την κοινωνία με το Θεό- ακόμα και σε «παθολογικές» καταστάσεις. Ζητώντας ο Ιησούς να τον αγαπήσουμε περισσότερο κι από τα μέλη της οικογένειάς μας, δεν κάνει τίποτε παραπάνω, από το να μας υπενθυμίζει τη βασική, διαχρονική ανάγκη, το υπέρτατο «χρέος» που έθετε η πρώτη από τις Δέκα Εντολές: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της καρδίας και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως σεαυτόν».

Στην ομολογία της θεότητας του Χριστού και στην προτεραιότητα της αγάπης προς το πρόσωπό Του έρχεται να προστεθεί η άρση του «σταυρού», ως προϋπόθεση να είναι κανείς άξιος «μαθητής» Του. Τέτοιοι ήταν οι Άγιοι, και δεν τους τιμάει τυχαία η Εκκλησία. Στερήθηκαν τα πάντα-πλούτη και υλικά αγαθά, χαρές και απολαύσεις, τιμές και δόξες κοσμικές. Αντιστάθηκαν σε πειρασμούς, στο σαρκικό φρόνημα και στον «αόρατο πόλεμο» του Διαβόλου. Άλλοι έζησαν σκληρά, με άσκηση, νηστείες, ολονύχτιες προσευχές, με ταπείνωση και υπακοή στο θέλημα του Θεού. Άλλοι υπέστησαν απίστευτα μαρτύρια κι έχυσαν το αίμα τους για το Χριστό, έχοντας ταυτίσει τη ζωή τους μαζί Του.

Όμως, θα έλθει η «παλιγγενεσία», με τη Δευτέρα Παρουσία, και η Ώρα της Κρίσεως, και ο Κύριος διαβεβαιώνει τους Δώδεκα Αποστόλους για την ιδιαίτερη, μοναδική δόξα που τους περιμένει, αλλά και την αιώνια τρυφή όσων τον ακολούθησαν, εφαρμόζοντας το θέλημά Του σε τούτη την πρόσκαιρη ζωή. Τότε, πολλές εκπλήξεις περιμένουν την ανθρωπότητα. Αφάνταστες ανατροπές! Μακάρι κι εμείς, φίλοι μου, με τη σταυροαναστάσιμη πορεία μας και  με τις πρεσβείες της Θεοτόκου και των Αγίων Πάντων, να βρεθούμε στις χαρές και απολαύσεις της Βασιλείας των Ουρανών!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182848

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top