Άγιον Πάσχα 2018

14,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”

Αγαπητοί μου,

ταξιδέψαμε στο πέλαγος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και, τώρα, η Εκκλησία μάς καλεί να συνοδοιπορήσουμε με τον Κύριό μας και να βιώσουμε μαζί Του τα Άχραντα Πάθη Του, για να γιορτάσουμε την Αγία Ανάστασή Του.

Ας βρούμε χρόνο, όσο περισσότερο μπορούμε, να πάμε στην Εκκλησία, να ακούσουμε τα Ιερά Ευαγγελία και τους ύμνους: Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…, Τον νυμφώνα Σου βλέπω…, Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…, Η ζωή εν Τάφω …, Ω!!! γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον…για να νιώσουμε, να καταλάβουμε το σάλπισμα, τον παιάνα της ελπίδας και της χαράς: Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος!

Είναι δύσκολο να κατανοηθεί πώς μπορεί κάποιος χριστιανός να ζήσει και να βιώσει το γεγονός της θυσίας του Χριστού, της Μεγάλης Εβδομάδας, του

Πάσχα, της Ανάστασης, μακριά από τη θεία λατρεία, πηγαίνοντας μόνο μία στιγμή στην Εκκλησία, για ένα τέταρτο της ώρας, που, ίσως, να μην ακούσει, από το θόρυβο και τον πανικό, τίποτα. Και έπειτα, θα επακολουθήσει εθιμοτυπικά το πασχαλινό τραπέζι, το οποίο όμως δε θα είναι κάτι διαφορετικό, παρά μόνο η μαγειρίτσα, αφού για τους περισσότερους η νηστεία και η προετοιμασία είναι κάτι άγνωστο. Όλο αυτό μου θυμίζει φιλάθλους ομάδων που είχαν προγραμματίσει να παρακολουθήσουν έναν αγώνα, αλλά μπήκαν στο στάδιο το τελευταίο λεπτό ή δεν πρόλαβαν καν να μπουν μέσα! Απλά άκουγαν τα επιφωνήματα των άλλων φιλάθλων και τις διηγήσεις των συναισθημάτων τους και των όσων ένιωσαν. Ή κάποιους άλλους που πήγαν στον κινηματογράφο και πρόλαβαν να δουν μόνο την ανακοίνωση της οθόνης «the end». Ή ακόμα κάποιους άλλους που πήγαν στο θέατρο και δεν πρόλαβαν παρά μόνο τις υποκλίσεις ευχαριστίας των ηθοποιών…

Ελάτε, αγαπητοί μου, να ζήσουμε πραγματικά αυτό το Πάσχα! Σήμερα μπορούμε, έχουμε τις προϋποθέσεις. Αύριο δεν ξέρουμε! Κάθε στιγμή πρέπει να την αξιοποιούμε ουσιαστικά για τη ζωή μας. Οι στιγμές διαμόρφωσαν το παρελθόν και προσδιορίζουν το μέλλον.

Ας προσέλθουμε στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολόγησης, της Μετάνοιας. Ευκαιρία ανεκτίμητη! Ο Κύριος δίνει εγκάρδια τη συγχώρησή του σε όσους μετανοούν αληθινά κι αμέσως έρχεται η καταλλαγή, η συμφιλίωση με τον εαυτό μας, με τους συνανθρώπους μας και με το Θεό. Όσοι γευόμαστε τη χαρά του μυστηρίου της Εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας, καταλαβαίνουμε ότι λίγες χαρές μπορούν να συγκριθούν με αυτήν. Ο άνθρωπος πλάστηκε από το Δημιουργό του, που είναι φύσει ηθικός-και κατ’ επέκταση, εν δυνάμει, και το πλάσμα Του- με τις προϋποθέσεις να είναι αθάνατος, με την προοπτική να γίνει άγιος, «θεός κατά χάριν».

Αυτή την ιδιότητα την απώλεσε μετά την πτώση του από τον παράδεισο. Αλλά ο Θεός υποσχέθηκε, ευθύς αμέσως, ότι θα αποκαταστήσει την πτώση και τη φθορά του ανθρώπου, θα τον επανασυνδέσει με τον εαυτόν του, τους συνανθρώπους του και το Δημιουργό του. Θα του ανοίξει το δρόμο, για να επανέλθει στο «πρότερον κάλλος» του Παραδείσου. Το προφητεύει, την πληροφορίαν εκ Θεού έχων, ο Προφήτης Ησαΐας. Το πραγματοποίησε ο Κύριος μας, Ιησούς Χριστός, που σαρκώθηκε, βημάτισε στο φλούδι της Γης- που δι’ αυτού δημιουργήθηκε- ο Οποίος επικοινώνησε με τις καρδιές των ανθρώπων, όμοιος ομοίω ημίν γενόμενος, εκτός της αμαρτίας, εκήρυξε, εδίδαξε, ευεργέτησε πάντας ημάς και έδειξε με τη ζωή Του και το παράδειγμά Του ότι ο κόσμος αλλάζει μόνο με τη θυσία. Πρέπει να θυσιάσει ο καθένας μας κάτι από τον εαυτόν του, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, και να το προσφέρει, να το μοιραστεί με τον άλλο, τον αδελφό του, για να μην υπάρχει «ουδείς πινών και διψών», να μη ζει κανείς μόνος και εγκαταλελειμμένος.

Εκείνος που διάλεξε το δρόμο της μοναξιάς είναι ο Εωσφόρος, ο οποίος γνωρίζει και πιστεύει ότι ο Τριαδικός Θεός, Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα, είναι ο αληθινός Θεός, αλλά δεν μπορεί να τον προσκυνήσει και να ζητήσει μετάνοια. Συνεσκίασε το σκότος του εγωισμού του το φως του (εωσφόρος ο έχων φως, ο φέρων το φως).

Η θυσία και η αγάπη του Κυρίου μας δεν είχε, δεν έχει και δε θα έχει όρια εις τον αιώνα. Δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτόν Του, τα προσέφερε όλα, τα πάντα! Αποδέχτηκε την επιθυμία των ανόμων κριτών να εξαντλήσουν όλες τις δυνάμεις Του, τις αντοχές της ανθρωπίνης φύσεως Του. Δέχτηκε τον ευτελισμό, τη συκοφαντία, το χλευασμό, την εκμηδένιση της αξιοπρέπειας Του. Αντιτάχθηκε στον Πιλάτο με πραότητα: …εάν κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περι του κακού, εάν δε καλώς, τι με δέρεις; Έδωσε φωνή αντίδρασης στον κάθε άνθρωπο. Αντίδραση σε ό,τι ευτελίζει την αξιοπρέπειά του και στο αίσθημα του δικαίου.

Νερό ζήτησε, του έδωσαν ξύδι «μετά χολής μεμιγμένον». Ξύδι ανακατεμένο με χολή. Σε ποιον; Σε εκείνον που έθρεψε με μάννα τους Ισραηλίτες, τους προγόνους τους δηλαδή, και πότισε τους «διψώντας εν τη ερήμω», τους έδωσε νερό στη δίψα τους «εν μέσω καύσωνος».

Του έδωσαν ξύδι «μετά χολής μεμιγμένον»! Δοκίμασε, μα δεν ήθελε να πιει! Πίνεται, καταπίνεται η πίκρα; Όχι! Έγινε, όμως, ο συνοδοιπόρος όλων των διψασμένων, των πικραμένων και των πονεμένων. Όλων των συκοφαντημένων και περιφρονημένων, των πτωχών και των προσφύγων, των σταυρωμένων αδελφών Του. Μας υπενθυμίζει συνεχώς ότι, εάν θέλουμε να λογιζόμαστε δικοί Του, πρέπει να μοιραζόμαστε αυτό που έχουμε με τους αναγκεμένους αδελφούς μας. Διαφορετικά ματαιοπονούμε. Θα ακούσουμε το «απέλθετε απ’ εμού»!

Μη γένοιτο, αδελφοί μου!

Μεγάλη Εβδομάδα αγαπητοί μου, καλοί μου φίλοι και συνοδοιπόροι. Δέστε, ο κόσμος ολόκληρος είναι μεμιγμένος με πόνο, αγωνία και θλίψη, η οποία κάπου κάπου εναλλάσσεται με χαρά. Κι όπου δεν υπάρχει Θεός, ως διακήρυξε ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι, τα πάντα επιτρέπονται!

Σήμερα, στις δυτικές κοινωνίες, που το «έχειν» και το «κατέχειν» υπερτερεί, ως ιδέα και στάση ζωής, του «μοιράζομαι» και «αγαπώ», ο χώρος διαμονής για τον Εσταυρωμένο Κύριο όλο και μειώνεται, δεν υπάρχει. Έτσι κι αλλιώς ούτε κι Εκείνος «βολεύεται» εν μέσω ανομίας. Αναπαύεται σε καρδιές που αγαπούν, μοιράζονται και προσεύχονται.

Εμείς, που βαπτιστήκαμε στο όνομά Του, είμαστε συνάμα και μαθητές Του και παιδιά Του και Απόστολοί Του. Κι όσο τα περιεχόμενά μας συμβαδίζουν με τις ευαγγελικές Του εντολές τόσο Του μοιάζουμε. «Ει φίλοι μου εστέ, εμέ μιμείσθε», «ο θέλων πρώτος είναι έστω έσχατος». …Ουκ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι!

Καλή και Αγία

Μεγάλη Εβδομάδα!

Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση!

Να μας αξιώσει ο Κύριος της δόξης να λαλήσουν τα χείλη μας και η καρδιά μας, να ακούσομε και να ακουστεί στα πέρατα της γης το «Χριστός Ανέστη!» και να αντηχήσει σε ολόκληρη την κτίση, Αληθώς Χριστός Ανέστη!

Με εγκάρδιες
πασχάλιες ευχές
Πρωτ/ρος Γιώργιος Τζάβλας

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top